14 თებერვლის მეშინია

ღამის 3 საათი იყო როცა მივხვდი რომ შანსი არ იყო დამეძინა და ლეპტოპი ჩავრთე, მუსიკის მოსმენა მომინდა, რაიმე წყნარის და youtube-ში შევედი, ფავორიტ ვიდეოებში სადაც მოულოდნელად ნინო ჩხეიძის “იებს” გადავაწყდი მაგრამ წარმოდგენა არ მაქვს საიდან გაჩნდა იქ, თუმცა არც დავმალავ და ვიტყვი რომ მომწონს მისი ორი თუ სამი სიმღერა. ჩავრთე, ვუსმენდი და მივხვდი რომ რაღაც მაკლდა, სიგარეტს  ინსტიქტურად მოუკიდე მაგრამ მივხვდი რომ ეს არა, უფრო რაღაც განსხვავებული მაკლდა, მინდოდა, უფრო მჭირდებოდა. ბევრი ფიქრი არც დამჭირვებია რომ მიმხვდარიყავი, ის რაღაც განსხვავებული სიყვარული იყო. 3 წელია არავის უთქვამს ჩემთვის და არც მე მითქვამს სხვისთვის მიყვარხარ!. თუმცა ვამბობ და ვცდილობ დავამტკიცო რომ სიყვარული არ არსებობს და სიყვარულს მხოლოდ ფიზიკურ ლტოლვაში ვაიგივებ მაგრამ ჩემი სიტყვები უკან მიმაქვს, გული მწყდება რომ ვცდებოდი რადგან ასე უფრო ადვილია სიყვარული პოვნა ვიდრე იმის რაც გულს აგიჩქარებს და სუნთქვას შეგიკრავს, წამიერად გაგგუდავს =) ვაღიარებ იმასაც რომ ბევრჯერ მიფიქრია (მომნატრებია) ჩემს ძველ lovestory-ზე რაზეც წინა პოსტში მოგიყევით, მაშინ უფრო მხიარული ვიყავი. მხიარულობაზე გამახსენდა და მქონდა “პესიმისტური” პერიოდი როცა არაფერი მაინტერესებდა და უიმედოდ მაგრამ “კაიფით” ვუყურებდი ყველაფერს, მეგობრებმა მაშინ უსიყვარულობასაც დააბრალეს მაგრამ ამას არ მივაქციე ყურადღება. ახლა უკვე 14 თებერვალიც მოდის, სიყვარულის დღე და არ ვიცი ვის მივულოცო ან ვინ მომილოცავს. თითქოს გულიც მწყდება კიდეც ახალგაზრდობის პერიოდს ასე ფუჭად რომ ვკარგავ მაგრამ არავინ მაინტერესებს ისე რომ მასზე ვიფიქრო, ჯერ ასეთი არავინ გამოჩენილა, არავინ შემიმჩნევია ჩემი შესაფერისი, ალბათ გეგონებათ დიდი წარმოდგენა აქვს საკუთარ თავზეო მაგრამ ასე არ არის!. რომანტიკოსი ვარ მაგრამ რაში გამოვხატო არ ვიცი, ალბათ ამიტომ ვწერ ჩემთვის მოკრძალებულ ლექსებს რომელიც არაფერია გარდა ჩემი სიტყვებისა და ფიქრების რომელიც ისევ ჩემთან რჩება და ერთი ან ორი ადამიანის წუთიერი სამსჯელო თემა ხდება. არ ვიცი რატომღაც ძალიან მომინდა ამ თემაზე მესაუბრა, ალბათ სიყვარულის დღე რომ მოდის მეშინია მარტოობის შეგრძნების. მეშინია მაგ დღეს ქალაქის ქუჩებში არ მომიწიოს გავლა და იქ უამრავი წყვილის დანახვა მარტოს. როცა რაღაც გადაუდებელი და სასწრაფო საქმე მაქვს ზოგჯერ დამიგვიანია იმიტომ რომ სკვერში წყვილის ყურებით ვტკბებოდი. მარტოობის მეშინია, სიყვარული მჭირდება. გამიგონია სიყვარული თავისით მოვა, ისე რომ ვერც გაიგებ როდისო მაგრამ ჩემამდე ალბათ შორს არის და ვინ იცის როდის მოვა, გამიგონია კიდევ უსიყვარულოდ კაცი ფერფლია, ერთი სული შებერვაც კმარაო და არ მინდა ასე იყოს, არ მინდა გადატანითი თუ პირდაპირით მნიშვნელობით ასე თქვან ჩემზე, მონდომება ალბათ არ კმარა სიყვარულს, დრო ჭირდება, დრო, დრო კი გადის მაგრამ…

Advertisements
Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , , , , , | 3 Comments

პოსტის ნავიგაცია

3 thoughts on “14 თებერვლის მეშინია

  1. სიყვარული თავისით მოდის, ეგ არ არის პრობლემა. უბრალოდ როცა მოვა მერე ეცადე ამბიციას არ გადააყოლო. ადამიანი შეუცვლელია და ერტ ადამიანზე უკეთესი მეორე ვერასდროს იქნება. სისულელეა რაიმე რჩევის მოცემა, უბრალოდ როცა ვინმესთან თავს კარგად იგრძნობ ახლის ძებნას ნუ დაიწყებ და ეცადე ადამიანები გააიდეალო და არა პირიქით იდეალს არ უნდა ეცადო რომ დაამსგავსო. შეიყვარე ისეთი როგორიც არის და მიიღე თავისი ნაკლოვანებებით და ღირსებებით. სიჯიუტე სიყარულის დროს სიგიჟეა. თუ ვერ გაპატია ან არ უნდა პირველი ნაბიჯის გადადგმა დაფიქრდი რამდენად ღირებულია ის შენთვის და მერე იმოქმედე. ან შენ გადადგი პირველი ნაბიჯი ან დაასრულე და უკან აღარ მიიხედო. ჩემს ბლოგროლში მინდა რომ იყო და გამატებ კიდეც. 😉

    • მადლობ აქსიომა =)) გავითვალისწინებ თუმცა იმ ნაბიჯებზე რომელსაც ალბათ ჩემი წინა პოსტიდან გამომდინარე წერ ძალიან გვიანია.

  2. “მეშინია მაგ დღეს ქალაქის ქუჩებში არ მომიწიოს გავლა და იქ უამრავი წყვილის დანახვა.” სწორედ ამიტომ 14 თებერვალს სახლში ჩავიკიტე, ყველანაირი კავშირი გავწყვიტე ცივილიზაციასთან. მობილური, კომპიუტერი, ტეელვიზორი გამოვრთე. დავჯექი ჩემს ოთახში, დავიწყე საყვარელი წიგნის კითხვა და ტკბილეულის ჭამა. აი ასეთი იყო ჩემი 14 თებერვალი. ახლა შენს ბლოგ რომ ვკითხულობდი ისეთი შეგრზნება დამეუფლა, რომ ჩემს დღიურს ვკითხულობდი. 😀

შენი კომენტარი

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: