Posts Tagged With: გეგმები

∞-ის დასასრულის დასაწყისი

ყველას ცხოვრებაში დგება გარდამტეხი პერიოდები, როცა თავად ცხოვრება, შენი ნებით თუ უნებლიედ იცვლება, კალაპოტს იცვლის, სხვა გეზით, მიმართულებით, პრინციპით და მორალით მიედინება და შენ ამ დროს დგები და უბრალოდ დინებას მიყვები. ამ დროს ყველა, შენი ნაცნობი თუ უცნობი წარმატებას და კეთილ სურვილებს გისურვებს მაგრამ რეალურად არავინ იცის რა მოხდება მომავალში. არავინ იცის და სხვები ამას დიდად არც განიცდიან რა იქნება, რა მოხდება, რა შეიცვლება შენს ცხოვრებაში, ყველას ხომ თავისი მომავალი აქვს და შენც შენი არჩევანით აწყობ პრიორიტეტებს, ისახავ მიზანს და ალბათ (იშვიათად მაგრამ მაინც) მოიხედები უკან, იმის გადასამოწმებლად, სადმე რამე შეცდომა ხომ არ დაუშვი. სწორედ ამ გარდამტეხ პერიოდებში ხდება, როცა სუფთა ფურცლიდან გინდა ყველაფრის დაწყება და ცდილობ იმ ახალ ცხოვრებაში, სადაც ყველაფერი ახალი, სუფთა და თავისუფალია, არ გადაიყოლო ძველი, ბინძური, დახეული, დაჭმუჭნული და გახუნებული შეცდომები, რომელსაც მუდმივად, ყოველ მეორე ნაბიჯზე იმაორებდი და იმეორებდი. Continue reading

Advertisements
Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , | დატოვე კომენტარი

ვაცილებთ 2015-ს

წელს ბლოგზე არც ისე აქტიური ვიყავი, როგორც მაგალითად შარშან და ეს ძალიან ბევრი და სხვადასხვა მიზეზით აიხსნება, ამაზე საუბარს არ აქვს აზრი, საბოლოოდ მაინც იქეთ მივდივარ, რომ მხოლოდ მაშინ მახსენდება ბლოგის არსებობა, როცა მარტო ვარ, ან რამე მაწუხებს. ვიქნები ბანალური და ტრადიციას არც ამ წელს დავარღვევ, ბოლოსდაბოლოს ხომ ძალიან მიყვარს ახალი წელი, ხოდა, ამ 2015 წელსაც მშვიდად, წყნარად, აუღელვებლად გავაცილებ, თავისი კარგი და ცუდი ამბებით.

სიმართლე რომ ვთქვა, წელს კარგიც და ცუდიც ერთმანეთს წონიდა, თანაბრად იყო სიხარულიც და იმედგაცრუებაც. საბოლოოდ კი ეს წელი უფრო მომავალი წლის დაგეგმვას გავდა, ვიდრე რეალურად შარშანდელი გეგმების განხორციელებას. წლიდან წლამდე ისე საგრძნობლად იცვლება ყველაფერი, თან ისე მოულოდნელად, რომ თუ არ დავიჩემე მაინცდამაინც რამე, ისე სწრაფად კარგავს აზრს გეგმები, ისე უცებ ხდება ყველაზე მნიშვნელოვანი სულ უმნიშვნელოდ, რომ ისევ “რა მნიშვნელობა აქვს-მდე” მივდივარ ხოლმე 🙂 Continue reading

Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , , , , , , , | 3 Comments

მე იქ დავბრუნდი, სადაც ოდესღაც ვიყავი

დილის შვიდი საათია დაწყებული, გარეთ ძალიან წვიმს და მეც, როგორც ყოველთვის გამთენიისას გაჭედვები დამეწყო, უფრო სწორედ განმიახლდა, რამდენი ხანია თითებს სიმწრით ვატკაცუნებ, ნერვიულად გადავათამაშებ კლავიატურაზე, ავაჩხაკუნებ და მერე ისევ წავშლი ხოლმე, ასე გრძელდება უკვე თვეებია და ვერ ვბედავ საბოლოოდ წერას იმაზე, რაც ყველაზე ძალიან მინდა. შიში – აი ეს არის მიზეზი და არა დეპრესია (როგორ არ მიყვარს ეს სიტყვა) შიში იმის, რომ სათქმელს გასაგებად ვერ დავწერ და უარესად გავართულებ ყველაფერს, სიმართლე რომ ვთქვათ არც არაფერს გავართულებ იმიტომ რომ აღარც არაფერია, რომ გართულდეს. ნუ მოკლე, ძალიან რომ არ დაგაბნიოთ პირდაპირ დავწერ და სულ არ მაინტერესებს ვინ, როდის, რა სიტუაციაში და როგორი ფორმით და კონტექსტში ამომიქექავს ამ პოსტს!! პირდაპირ დავწერ და სულაც არ მიტყდება იმის აღიარება, რომ ერთ დროს ძალიან განებივრებული, ეხლა უკვე დილით, გამთენიისას, საკუთარს თავს ვესაუბრები. და იცით რა არის საინტერესო?! Continue reading

Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , , , , , , | დატოვე კომენტარი

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: