Posts Tagged With: მომავალი

თვითგადარჩენის ინსტიქტი

მარტო და პრინციპში დამოუკიდებელი ცხოვრებაც ჩემთვის უცხო არ არის მაგრამ ამას დამატებული „ახალი გარემოებები“ უკვე სხვა ვითარებას ქმნის ჩემს ამ ცალკე გადასვლაში. ახალ გარემოებებში კი უცხო ქვეყანა და ქალაქი ვიგულისხმე, სადაც არავის ვიცნობ, აბსოლიტურად არავის. ვწერ და მეცინება, რა ჯანდაბა მინდა აქ მაგრამ უბრალოდ დრო იყო, საჭირო და სწორი დრო.

თავი ზოგჯერ ძალიან ბებერი მგონია ხოლმე, ქუჩაში რომ გადის, ვეღარავის ცნობს და ამნეზია დამართებული უკან, სახლის კარს ვერ აგნებს (ხო, თავიდან მართლა ვიკარგებოდი ხოლმე და მობილურის მაპით ვბრუნდებოდი სახლში). ცუდი ის არის, რომ ვხვდები – აქ ძალიან გამიჭირდება ყოფნა მაგრამ დაბრუნება მაინც არ მინდა, ცუდი ის არის, რომ ვხვდები უარესი იყო იქ, სადაც ვიყავი (ცუდ ურთიერთობებს, საერთოდ რომ არ არსებობდეს არაფერი, ხომ ჯობია?? ჯობია.) Continue reading

Advertisements
Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , , , , , , , | დატოვე კომენტარი

შორიდან დანახული რეალობა

                              ზოგჯერ ძალიან მინდა რომ არსებობდეს რამე თანამედროვე მოწყობილობა, რომელიც ჩემს ფიქრებს ჩაინიშნავს და ავტომატურად დაწერს აქ (დრაფტებში), რადგან როცა ფიქრობ ერთია და როცა ამ ნაფიქრს წერ – მეორე.. ზოგჯერ მინდა რომ ამ ცხოვრებას სადმე რესტრატი ვუპოვო, გადავტვირთო და შემდეგ უპრობლემოდ დავიწყო ახალი ცხოვრება, ჩაპროგრამებული ახალი ანტივურესებით და გასუფთავებული D დისკით 🙂 აქამდე დრაფტში ერთი დასრულებული პოსტი მეწერა ახალ ცხოვრებაზე, რომელიც მეგონა რომ უკვე დავიწყე.. იმ ახალ ცხოვრებაზე, რომელშიც ეს ახალი გარემო, ახალი სახლი, ახალი ნაცნობები, ახალი სალაპარაკო ენა და ახალი დასახული მიზნები დამეხმარებოდნენ დამეწყო ცხოვრება სუფთა ფურცლიდან. სიტყვა სიტყვით აღვწერდი, მდგომარეობას, სიტუაციას და alone-boy-cigarret-grunger-Favim.com-5094465პერიოდებს, თუ რატომ მინდოდა ძველი ცხოვრების დავიწყება მაგრამ მივხვდი რომ ეს ძალიან ძნელია, თითქმის შეუძლებელი, თან როცა მარტო ვარ.. და მე უკვე მეორე წელია მარტო ვარ..

თურმე ძალიან ძნელია დაივიწყო ადამიანები,  რომლებმაც შენი ცხოვრება, რაღაც ეტაპზე რადიკალურად შეცვალეს, ბევრი რამ გასწავლეს და ჩამოგაყალიბეს. აქ ძალიან რთულია ამ პარადოქსს გაუმკლავდე, როცა გინდა ახალი ცხოვრების დაწყება მაგრამ გენანება მსხვერპლად შეწირო ყველა ის კარგი მოგონება, რომელიც მათთან გაკავშირებს.. გახსენდება მთავარი დევიზი, რომელიც სულ პირველად „რა მნიშვნელობა აქვს“ იყო და როგორ შეიცვალა „არასოდეს თქვა არასოდეს-ით“, ბოლოს კი როგორ ტრანსფორმირდა და გახდა „ყველაფერი წინ არის“.. ყველაფერი წინ არის მაგრამ უკან რამდენი რამ და ვინმე მრჩება, რა დათვლის.. Continue reading

Categories: My Life | ტეგები: , , , , , | დატოვე კომენტარი

რაც არ გკლავს – ის გაძლიერებს

ამ რამოდენიმე დღის წინ საინტერესო, ნაცნობ და თან ძალიან მტკივნეულ სიტუაციას, სრულიად შემთხვევით შევესწარი და გამომდინარე იქიდან, რომ არ მინდა დავკონკრეტდე ამ სიტუაციაზე, ვეცდები მაქსიმალურად აღვწერო ის ძველი იმედგაცრუება, რომელიც გამახსენა და ამომიტივტივა თავში + დამარწმუნა აქამდე მიღებულ გადაწყვეტილებაში, რომ სწორია..

არც ისე შორეულ წარსულში, სადაც ორ სამყაროს შორის ვიყავი გაჩხერილი და ორივეს თავისი მიზიდულობის კანონი გააჩნდა, ვერც ერთს ვერ ეყო ბოლომდე იმის ძალა, რომ ‘გადავებირე’.. ბევრი მიკიბ-მოკიბვის გარეშე, პირდაპირ რომ ვთქვა – ადრე, რომელიღაც პოსტში ვწერდი ”ეს, მთელი ბავშვობა და ერთად გატარებული წლები არ მემეტება დასაკარგად-მეთქი„ მაგრამ როცა ადამიანს ცდილობ რომ ყველაფერი გაუგო, აპატიო, ბევრი გაუტარო და ა.შ ბოლოს ძალიან ზარალდები, თვითონ ზარალდები, ორმაგად და მე პირდაპირ გადავწყვიტე, რომ აღარაფერი მეცადა და ისე დამეტოვებინა ყველაფერი, როგორც იყო, უბრალოდ ის დარჩა ჩემს გვერდით და მე აღარ ვცდილობდი მასში დადებითის და უარყოფითის ძებნას..

ერთმანეთის ცხოვრებაში ვიყავით ყველაზე ნაცნობები – ყველაზე უცხოებივით.. ჯერ დროის ფაქტორი, მერე პატარა დინსტანციები, მერე უხერხული სიჩუმეები და ბოლოს ვეღარც სასაუბრო თემის პოვნა – აქ მივხვდი, რომ მე ის დავკარგე, ის ადამიანი დავკარგე ვის გამოც თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ მთელი ჩემი ცხოვრება შევწირე.. უანგაროდ.. ვის გამოც იმ ადამიანთან იდეალური ურთიერთობა დავთმე, რომელსაც ალბათ სიცოცხლეზე მეტადაც ვუყვარდი და კიდევ ძალიან, ძალიან ბევრი რამ, მართალია მან არ იცის, ვერც გაიგებს და ვერც მიხვდება მაგრამ მე ვცდილობდი ყველანაირად შემენარჩუნებინა ჩვენი ურთიერთობა.. უშედეგოდ..

Continue reading

Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , , , , | 4 Comments

I love

უკვე ძალიან დიდი ხანია რაც პოსტის დაწერა მინდა და ვერ მოვაბი თავი, არადა რამდენი დამიგროვდა დასაწერი, რამდენმა ემოციამ, ახალმა ამბავმა, საინტერესო მომენტებმა და კარგმა დღეებმა ჩაიარეს ბლოგის გარეშე, გამახსენდა რომ ამას ადრე არაფრის დიდებით არ “გავატარებდი” და წერა დავიწყე. შეიძლება ბევრმა გაიფიქროს კიდეც, რომ ვაჭარბებ და იმაზე მეტს ვწერ პირადზე ვიდრე ეს ნორმალურია მაგრამ რაც არის არის, მე ეს მიხარია!! 🙂 Continue reading

Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , , , , , , , , , , , , | 3 Comments

მოგონებები და ბედნიერება

ზოგჯერ სარკეში საკუთარი თავის დანახვისას თვალები მიშტერდება და მშურს, მშურს და თან ვფიქრობ როგორ ვარ ასეთი გამოუსწორებელი ოპტიმისტი, მშურს ჩემი ნებისყოფის და ბედნიერების, ვიბოღმები ჩემს წინ გადადგმულ ნაბიჯებზე 🙂

Favim.com-24102ალბათ იმიტომ რომ ადრე ასეთი არ ვიყავი, ადრე სანამ ვინმე არ მკრავდა ხელს, არ მიბიძგებდა რაიმე საქმისკენ და არ მეტყოდა ან მირჩევდა რა იყო უკეთესი თვითონ ვერ ვხვდებოდი და ვერ ვიღებდი გადაწყვეტილებებს. მიკვირს და მიხარია ჩემი პროგრესი.

ძველს და ახალს აღარ ვადარებ ერთმანეთთან, წარსულს და მომავალს სხვადასხვა ფაილებში ვაწყობ და თავიანთ სახელებს ვარქმევ!! ერთს ბედნიერებას, მეორეს მოგონებას. Continue reading

Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , , , | 5 Comments

It’s my life!!

თითქოს შეუძლებელს არაფერს ვითხოვ ამ ცხოვრებისაგან მაგრამ მაინც როგორი რთულია ყველაფერი ისე იყოს როგორც მე მინდა, მაინც ძალიან ძნელია იმ პრორპორციების დაცვა რომელსაც ოცნება და რეალობა ქვია, ხან ერთ უკიდურესობაში ვარდები ხან მეორეში. არ შემიძლია ვიყო ეგოისტიც, დამთმობიც და ყველაფერი ადამიანური იმ ფონზე რასაც ცხოვრება მიქმნის.

უბრალოდ ამ ეტაპზე გამიჩნდა ერთი მიამიტური კითხვა რომელიც ალბათ უმრავლესობასაც თრგუნავს – რატომ არ შეიძლება ყველაფერი ისე იყოს როგორც მე მინდა, რატომ არ შეიძლება უბრალოდ ვიყო ბედნიერი?? 

დავიღალე ამ მგრძნობიარე პოსტების წერითაც, მკითხველსაც (ვინც სისტემატიურად შემოდის და კითხულობს) ალბათ გაურკვევლობაში ვტოვებ, ხან ვწერ რომ ცამდე ბედნიერი ვარ, რომ სიგიჟდემდე მიყვარს ხან კი ვსვამ კითხვებს თუ რატომ ვარ უბედური. არა ეს პოსტი სიყვარულისაგან ოდნავ შორს იწერება, სულ სხვა შინაარსით და თუ ვიტყვი რომ ცხოვრებაში ისე არ ხდება ყველაფერი როგორც მე მინდა. ეს არ ეხება იმ პირადს რომელიც “ერთადერთი” ნათელი წერტილია ჩემს ცხოვრებაში. Continue reading

Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , , , , , | 11 Comments

ევოლუცია ანუ საიდან – სადამდე (??)

რატომ არის ადამიანი ყველაზე ეგოისტი ზუსტად მაშინ როცა ხვდება რომ ყველაფერი აქვს სრული ბედნიერებისთვის და იმის მაგივრად რომ დატკბეს იმ საზეიმო ფერადი ფეერვერკის ყურებით რომელიც მის ცხოვრებაში ფეთქავს – დგას და ფიქრობს რომ ეს ფეერვერკი მხოლოდ მისია, რომ მხოლოდ მას აქვს უფლება უყუროს და დატკბეს (ამასობაში კი (ხშირ შემთხვევაში) ფეერვერკი ქვრება). რატომ ვართ ადამიანები იმდენად ეჭვიანები ან სულაც უკვე ამ მანიით დაავადებულები რომ ყველაზე ძლიერი ნარციზმიც უკან იხევს და უკიდურესობამდე მივყავართ.

რატომ არსებობს სიტყვები “ვერ ვხვდები” როცა ადამიანები ყველაფერს მარტივად აღვიქვამთ და თუ არა მსოფლმეხველურ თემებს – კონკრეტულ, პრიმიტიულ საკითხს მაინც ჩვენივე თეორიებით, მიზეზებით და გადაწყვეტილებებით ვნსაზღვრავთ. ყოველთვის მაინტერესებდა ჩემი ფსიქოლოგთან დიალოგი რაზე წარიმართებოდა, საუბრისას რომელი თემა იქნებოდა აქტუალური და რა დასკვნამდე მივიდოდი მე და არა ის. არ ვიცი და სიმართლე რომ ვთქვათ არც მაინტერესებს მათი მოსაზრებები ჩემი ცხოვრების წესზე თუ მომავალზე, რჩევები და ა.შ მაგრამ როგორც პროფესიას ვაფასებ და ყოველთვის მაინტერესებდა.

ინტუიციას არ ვუჩივი მაგრამ ადამიანებში ხშირად შევმცდარვარ, ყოველთვის ვთვლიდი და დღემდე მივიჩმნევ რომ ადამიანი დიდი ევოლუციაა მაგრამ საკითხი მაინც ორად იყოფა რომელიც კიდევ უფრო, მარტივად რომ ვთქვათ, მარტივ მამრავლებად იშველება. საიდან (ადამი და ევა თუ ზეზვა და მზია) – სადამდე (უკვე ყველაზე ნაცნობი “ხელოვანები” თუ კიდევ უფრო უცნობი და მომავლის სახალხო გმირები), საიდან აქვს ადამიანს დასაბამი და სადამდე გაგრძელდება ეს ზუსტი პასუხი ვინმეს შეუძლია რომ გამცეს??

ეს თითქმის იგივეა ამოცანა რომ გვეკითხებოდეს რომელი იყო პირველი ქათამი თუ კვერცხიო Continue reading

Categories: ზოგადი თემები, My Life | ტეგები: , , , , , , , , , , , , , , | %(count)s კომენტარი

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: