Posts Tagged With: პოსტი

მე შენი სურათი ვიპოვე

სამწუხაროა, როცა ყველაფერს ხმამაღლა და თამამად ვერ იტყვი, უფრო სწორედ არ იტყვი, იმიტომ რომ ეს რაღაც კონკრეტული მხოლოდ შენ არ გეხება და თავს ზემოთ ძალა არ არის, გიწევს მიკიბ-მოკიბული ფრაზებით წერო ის ისტორია, რომელიც მთელი ცხოვრება გაგყვება, გაგახსენდება და შიგადაშიგ სახეზე წამიერი ღიმილით დასრულდება ხოლმე 🙂

არადა წლები გავიდა, ის ინტრიგა, აღფრთოვანება და ემოცია კი ჯერ ისევ კარგად მახსოვს.. პირველი პოსტი, რომელმაც ამაფორიაქა და ამრია, კონკრეტულ გრძნობებზე დამაფიქრა; პირველი პიემი, რომელიც არც თუ ისე კარგად ჩაიარა; პირველი ზარი სკაიპში, რომელიც ეს იმაზე მეტი იყო, ვიდრე მოველოდი და პირველი შეხვედრა, რომელიც ხელახლა დაბადებას გავდა 🙂

მოვრჩები ამ სასაცილო პათეტიკას და პირდაპირ დავწერ, დღემდე ვნანობდი, გული მწყდებოდა, რომ შენი არცერთი სურათი არ მქონდა, თავი ბოლო იდიოტი მეგონა ამის გამო.. როგორ შეიძლებოდა მე შენი, თუნდაც მხოლოდ ერთი სურათი მაინც, არ მქონოდა?! 🙂 Continue reading

Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , , , , , , , , | 2 Comments

რაც არ გკლავს – ის გაძლიერებს

ამ რამოდენიმე დღის წინ საინტერესო, ნაცნობ და თან ძალიან მტკივნეულ სიტუაციას, სრულიად შემთხვევით შევესწარი და გამომდინარე იქიდან, რომ არ მინდა დავკონკრეტდე ამ სიტუაციაზე, ვეცდები მაქსიმალურად აღვწერო ის ძველი იმედგაცრუება, რომელიც გამახსენა და ამომიტივტივა თავში + დამარწმუნა აქამდე მიღებულ გადაწყვეტილებაში, რომ სწორია..

არც ისე შორეულ წარსულში, სადაც ორ სამყაროს შორის ვიყავი გაჩხერილი და ორივეს თავისი მიზიდულობის კანონი გააჩნდა, ვერც ერთს ვერ ეყო ბოლომდე იმის ძალა, რომ ‘გადავებირე’.. ბევრი მიკიბ-მოკიბვის გარეშე, პირდაპირ რომ ვთქვა – ადრე, რომელიღაც პოსტში ვწერდი ”ეს, მთელი ბავშვობა და ერთად გატარებული წლები არ მემეტება დასაკარგად-მეთქი„ მაგრამ როცა ადამიანს ცდილობ რომ ყველაფერი გაუგო, აპატიო, ბევრი გაუტარო და ა.შ ბოლოს ძალიან ზარალდები, თვითონ ზარალდები, ორმაგად და მე პირდაპირ გადავწყვიტე, რომ აღარაფერი მეცადა და ისე დამეტოვებინა ყველაფერი, როგორც იყო, უბრალოდ ის დარჩა ჩემს გვერდით და მე აღარ ვცდილობდი მასში დადებითის და უარყოფითის ძებნას..

ერთმანეთის ცხოვრებაში ვიყავით ყველაზე ნაცნობები – ყველაზე უცხოებივით.. ჯერ დროის ფაქტორი, მერე პატარა დინსტანციები, მერე უხერხული სიჩუმეები და ბოლოს ვეღარც სასაუბრო თემის პოვნა – აქ მივხვდი, რომ მე ის დავკარგე, ის ადამიანი დავკარგე ვის გამოც თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ მთელი ჩემი ცხოვრება შევწირე.. უანგაროდ.. ვის გამოც იმ ადამიანთან იდეალური ურთიერთობა დავთმე, რომელსაც ალბათ სიცოცხლეზე მეტადაც ვუყვარდი და კიდევ ძალიან, ძალიან ბევრი რამ, მართალია მან არ იცის, ვერც გაიგებს და ვერც მიხვდება მაგრამ მე ვცდილობდი ყველანაირად შემენარჩუნებინა ჩვენი ურთიერთობა.. უშედეგოდ..

Continue reading

Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , , , , | 4 Comments

აღარანაირი პირადი

რამდენჯერ ყოფილა მომენტი, როცა ფიქრებში წასულს და შემდეგ დაბრუნებულს გამეფიქრა – ნეტავ ეხლა ვორდპრესის ნიუ პოსტი მქონდეს გახსნილი-მეთქი (ანალოგიური ხდება მუსიკაზეც), იმიტომ რომ ზოგჯერ მხოლოდ იმ მომენტში, იმ წუთებში არის რაღაც კონკრეტული მნიშვნელოვანი და აღსანიშნავი, მერე დრო გადის და ეკარგება მნიშვნელობა, ანდაც სულაც გვავიწყდება ხოლმე, რისი აღწერა ან მოყოლა გვინდოდა.. ეს დღეებია მინდა დავწერო, რომ ჩემი მცირე ხნიანი დაკვირვებით მივხვდი, რომ ადამიანები ზოგჯერ ძალით იზღუდავენ საკუთარ თავებს და ჩარჩოებში იკეტებიან, არავინ არაფერს უკრძალავს, არავინ არაფერში აკრიტიკებს, საერთოდ არავინ არაფერს ერჩის მაგრამ მაინც აქვთ განცდა, რომ “ეს არ შეიძლება, იმიტომ რომ..” საბოლოოდ არც აქვთ პასუხი და არც იციან რატომ, განა არ უნდათ, ან არ შეუძლიათ – უბრალოდ არ შეიძლება”.. 🙂 სასაცილოა..

მაგას თავი დავანებოთ და.. რამოდენიმე დღის წინ ფეისბუქზე უწყინარი პოსტი დავწერე, ისეთი, ლირიული, დიდი არაფერი, უბრალოდ ვრცლად საკუთარ თავზე, ცოტათი ზედმეტი დეტალებით:

Continue reading

Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , , , , , | 2 Comments

ზრდის II საფეხური – საკუთარი თავისთვის

უკვე რამდენი დრო გავიდა, რაც სხვაზე, არავისზე აღარ მიფიქრია, არცერთ კონტექსტში.. აი თუნდაც ეხლა – წარმოდგენა არ მაქვს ვისთვის ვწერ პოსტს, რატომ ვწერ, ვინ წაიკითხავს, ან ვინ მინდა რომ წაიკითხოს, საერთოდ წაიკითხავენ თუ არა.. პიანინოზე, გიტარაზე მუსიკას ვისთვის ვწერ, ათასში ერთხელ ვისთვის ან რატომ ვხატავ ხოლმე.. რატომ ან ვისთვის ვწერ თუნდაც წიგნს, რომელიც დარწმუნებული ვარ, ბოლოს ალბათ დღის სინათლეს ვერც და არც იხილავს, ჩემივე გადაწყვეტილებით.. ეს მხოლოდ რამდენიმე პრიმიტიული მაგალითია, თუმცა საკმაოდ დიდი ხანია უკვე “სხვის” ან “სხვების” გამო აღარაფერს ვაკეთებ.. DSC03145ddffგულწრფელი ვიქნები და ვიტყვი – პირველ რიგში ჯერ საკუთარი თავისთვის ვწერ, საკუთარი სიამოვნებისთვის ვწერ მუსიკას (ვისთვის კარგს, ვისთვის როგორ), ვხატავ ნახატს და ამ პოსტსაც არავის ვუძღვნი, რა თქმა უნდა.. 🙂 ალბათ იმიტომ რომ საბოლოოდ არავინ არაფერს არ მიფასებს და ამას ეხლა მივხვდი, ან ალბათ იმიტომაც რომ ახალ წელს ჩაფიქრებული/დაგეგმილი “საკუთარი თავისთვის” დავიწყე ცხოვრება, რაც მსიამოვნებს, რაც მინდა და რასაც ადრე ვერ ვამჩნდევდი.. მარტივად რომ ვთქვა – იმ თხოვნაზე, რომელიც მაინცდამაინც “არ მეპიტნავება”, თავის მთხოვნელიანად – უარის თქმა ვისწავლე, რაც მაინცდამაინც დიდად საამაყო არ არის, თუმცა.. Continue reading

Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , , , , , , , , , , , | დატოვე კომენტარი

კიდევ ერთხელ, უკანასკნელად და სამუდამოდ!!..

დიდი ხანია ამ პოსტის დაწერა მინდა მაგრამ ვერ გადამიწყვეტია დავწერო თუ არა, დავწერო თუ არა.. ზოგჯერ მავიწყდება კიდეც ბლოგერი რომ ვარ, საერთოდ, საკუთარ თავს, როგორც ბლოგერად ვერასოდეს აღვიქვამდი, ამ ბოლო დროს ხომ მითუმეტეს.. ბლოგერი რა, უბრალოდ ზოგადი თემებიდან, დროთა განმავლობაში საკუთარ პირადზე წერა დავიწყე, ბევრი რამე მაქვს დაწერილი, უამრავი პირადი ისტორია მაქვს მოყოლილი, ზოგჯერ უპრინციპოდ გულახდილი და პრინციპულად პირდაპირი ვიყავი პოსტებში, რამდენიმე საიდუმლოც კი მექნება ალბათ სადმე გაპარული, დაკვირვებული თვალი შეამჩნევდა თავის დროზე მაგრამ არასოდეს, არასოდეს მიფიქრია ამდენი დამეწერა თუ არა პოსტი.. ჯერ ერთი, ალბათ იმიტომ რომ ყოველთვის მაშინ ვწერდი, როცა ნამდვილად “მეწერინებოდა” და მეორეც, ალბათ მარტივი იყო ადრე წერა საკუთარ ცხოვრებაზე, როცა არაფერი ხდებოდა მნიშვნელოვანი..

კაცმა რომ თქვას არც ახლა ხდება რაიმე გრანდიოზული მაგრამ “გაზრდის საფეხურებიდან” დაწყებული და მას მერე აწრიალებული საკუთარი tumblr_m3lx02M1C91qe4vldo1_500თავი იმდენჯერ დავიჭირე სულ სხვა პიროვნებად გადაქცეული, რომ გამკვირვებია და გამიფიქრია: -ჰმ, ამას ხომ ადრე არ ვიტყოდი, არ გავაკეთებდი, არც კი მომაფიქრდებოდა.. და “ზრდის” ამ პროცესებით კმაყოფილი, ზოგჯერ იმედგაცრუებულიც, ინსტიქტურად ისევ ნოსტალგიებში ვვარდები ხოლმე.. შემდეგ კი, რაღა თქმა უნდა, ეჯახება ძველი და ახალი, ნაცნობი და უცნობი, სასიამოვნო და არასასიამოვნო, მოულოდნელი და მოსალოდნელი, საყვარელი და არც ისე კარგი ადამიანები ერთმანეთს – თავისი უცნაური, გაუცნობიერებელი საზომი შკალის ერთეულით და ვრწმუნდები, რომ ყველაფერი ამ ქვეყნად მართლაც ფარდობითია.. დრო კი, ჰოი საოცრებავ, მართლაც წარმავალი, მოკლედ სიტყვების (და ჩემი ალბათ ბევრისთვის გაუგებარი წინადადებების) ზედმეტი რახარუხით რომ არ გავაგრძელო, მე გადავწყვიტე დამეწერა!!..

კიდევ ერთხელ, უკანსკნელად და სამუდამოდ!!.. Continue reading

Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , , , , , , | 3 Comments

7:00

ბევრისაგან გამიგია და მეც დავეთახმები იმაში, რომ დაწყება და სტარტის კარგად, სწორად აღება ყოველთვის ჭირს და არა მარტო პოსტის წერისას, ზოგადად ცხოვრებაში. ხოდა მეც პირდაპირ დავიწყებ, ზედმეტი შესავლების გარეშე (თუმცა ესეც შესავალი არ არის?? 🙂 )

ბარემ თავიდანვე გეტყვით, რომ უამრავ აბდაუბდა თემებს შევეხები (მერე რომ არ იფიქროთ -რა აბდაუბდად წერსო), დაახლოებით იმის მსგავს -უბის წიგნაკში რომ წერენ ხოლმე, ალთა-ბალთა ქრონიკებს და პატარა ჩანახატებს, ერთმანეთთან რომ (ხშირ შემთხვევაში) არაფერ კავშირშია..

…..

არადა სანამ ვორდპრესის ნიუ პოსტს გავხსნიდი, უკვე ვიცოდი დაახლოებით რა უნდა დამეწერა, ეხლა კი ვზივარ და ვფიქრობ რატომ გავხსენი 🙂 დაბნეული და დაშტერებული ვუყურებ კლავიატურას და მგონია რომ არაფერი მაქვს დასაწერი. თუმცა როგორ არა, ადრე თუ გვიან მაინც დავწერდი მასზე, რა მნიშვნელობა აქვს 🙂 აი ეს სიტყვები, როგორ მომენატრა თურმე ეს სიტყვები, მართლაც და “რა მნიშვნელობა აქვს” როდის დავწერ – მაშინ როცა საჭირო იქნება, თუ მაშინ, როცა საერთოდ აღარაფერი იქნება. და საერთოდ – არც მიზეზს აქვს მნიშვნელობა.

მოკლედ, როცა მობილურის ეკრანი ტყდება და ფუჭდება, რაზეც ჩამოკიდებული იყავი 24/7-ზე, ერთადერთი კარგი რამ ამაში, მხოლოდ ის არის, რომ ძილის წინ “ქენდი ქრაშის” ან “სუმონერს ვორსის” თამაშის ნაცვლად ხელში წიგნს იღებ და ოდესღაც რომ გეგონა ბოლოში ვერასოდეს გახვიდოდი, თითქმის დასასრულამდე მიდიხარ – როოცა მოულოდნელად, შუა ღამისას, წამი-წამზე რომ უნდა ჩაგეძინოს, წიგნს გვერდით დებ და იწყებ ფიქრს, უფროსწორედ გეფიქრება იმაზე, თუ რა ჩახლართულია ყველაფერი ერთმანეთში. სწორი ხაზის გავლება გიჭირს და ერთი აზრიდან მეორეზე ხტები, მეორედან მესამეზე და ჯაჭვური რეაქციებით ისეთი აბსურდული დასკვნები გამოგაქვს, რომ საბოლოოდ ბოლომდე ამყარებ პირვანდელ აზრს 🙂 ჩახლართული მაგრამ საინტერესო!!

ადამიანის ფსიქოლოგიას მე ვერ დავანაწევრებ და არც მაქვს ამაზე პრეტენზია, თუმცა ის აშკარაა, რომ ყველანი ერთმანეთთან ვართ დაკავშირებული, მე შენს ბედს განვსაზღვრავ, შენ ჩემსას, ჩვენ სხვებისას და ა.შ. თან ისე, რომ ამაზე წარმოდგენაც არ გვაქვს. მარტივად დავწერ, კონკრეტული მაგალითით, შენ ახლა ჩემს დაწერილ პოსტს კითხულობ, შესაძლოა არც კი მიცნობდე ვინ ვარ საერთოდ და შენი ცხოვრებიდან რამდენიმე წუთს მითმობ, მე შენს კომენტარს წავიკითხავ და მიუხედავად არც მე გიცნობ, რამდენიმე წუთს დაგითმობ და პასუხს გაგცემ მაგრამ ეს უფრო გლობალურად სოც. ქსელებში ხდება, ყოველ წუთს და ყოველ წამს. ნუ, ლაკონურია მაგრამ ალბათ მიმიხვდით, თუმცა ახალს არაფერს ვამბობ 🙂 Continue reading

Categories: My Life, Uncategorized | ტეგები: , , , , , , , , , , , , , , , , , | დატოვე კომენტარი

მომბეზრდა..

რაც დედამიწაზე დავბრუნდი და “გავრეალისტდი” მას მერე კიდევ უამრავ რამეს მივხვდი და ბევრიც მიმახვედრეს.. მაგალითად ის, რომ ადამიანის მიმართ – ზომიერზე მეტი ყურადღება და სითბო არ უნდა გამოხატო.. ყველაფერს უნდა ქონდეს თავისი ზომა და წონა.. არანაირი უაზრო კომპლიმენტები, როცა თვლი რომ ის არ იმსახურებს ამას!! რაც არ უნდა მიგაჩნდეს რომ მას ეს ჭირდება, მაინც არ უნდა უთხრა!! არ უნდა უთხრა, რომ ყველაზე კარგი ადამიანია და რომ ბევრს ჯობია..Kakhi's Worldart-bad-boy-bad-girl-badboy ფეისბუქზე ერთ-ერთი ფრენდის პოსტი წავიკითხე (ფეისბუქზე დაბრუნება, ეს ცალკე თემაა), რომ – “ბევრს არ უნდა გაუყადრო თავიო” და დავცინე, მაშინ ვერ გავიგე სწორად, პირდაპირი მნიშვნელობით მივიღე და ვიფიქრე ალბათ რაღაც თავში აქვს ავარდნილი მეთქი მაგრამ ეხლა, რაღაც მომენტში, მესმის ის რასაც გულისხმობდა, რისი თქმაც უნდოდა ამით.. Continue reading

Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 5 Comments

Hello from Kakhi’s World

ტრადიციას დავარღვევ და პოსტსკრიპტუმს თავიდანვე ვიტყვი: ვორდპრესის ძველი ძრავა გაცილებით მიმარტივდებოდა და მომწონდა, ვიდრე ახალი 🙂 მაგრამ არც ეს არის პრობლემა..

წლების წინ თუ პოსტებს შორის დროის სხვაობა სულ რამდენიმე დღე იყო, ცოტა ხანში კვირა გახდა, შემდეგ თვე, ეხლა კი მგონი ყოველ სამ თვეში ერთხელ მახსენდება, რომ ბლოგი მაქვს და შემიძლია ვწერო ის, რაც გამიხარდება (ან მეწყინება). მიუხედავად იმისა, რომ ყოველი პოსტის ბოლოს პირობას ვდებ, რომ გამოვსწორდები და სურვილი მაქვს ძველებურად გავაქტიურდე – რაღაც დროის შემდეგ ისევ მავიწყდება ეს პატარა გეგმები, ანდაც უბრალოდ იმის ფონზე, რაც ხდება ჩემს ცხოვრებაში, არ ან ვერ ვახერხებ ვწერო, უბრალოდ ვწერო!!.

პრინციპში თავიდან მეგონა, რომ კარგიც იყო, აქტიური ცხოვრება, აქტიური პირადი, გადატვირთული დღის რეჟიმი და ა.შ – მაგრამ რატომაც არა, მოუხედავად იდეალური ცხოვრების და პირადისა, ადამიანს მაინც უნდა გააჩნდეს საკუთარ პირადზე კიდევ უფრო პირადი სივრცე – თუნდაც ჩვენ დავარქვათ მას ბლოგი. მართალია ეს ისეთი პირადიც არ გამოდის როგორსაც ზემოთ აღვწერდი მაგრამ საკუთარ თავთან და მკითხველთან მაინც გაქვს ცივილიზებული ფორმის სიტყვის თავისუფლება!! არანაირი ქვეტექსტებით და ორაზროვანი ფრაზებით საუბარი!! Continue reading

Categories: ზოგადი თემები, My Life | ტეგები: , , , , , , , , , , , , , , , , | დატოვე კომენტარი

I love

უკვე ძალიან დიდი ხანია რაც პოსტის დაწერა მინდა და ვერ მოვაბი თავი, არადა რამდენი დამიგროვდა დასაწერი, რამდენმა ემოციამ, ახალმა ამბავმა, საინტერესო მომენტებმა და კარგმა დღეებმა ჩაიარეს ბლოგის გარეშე, გამახსენდა რომ ამას ადრე არაფრის დიდებით არ “გავატარებდი” და წერა დავიწყე. შეიძლება ბევრმა გაიფიქროს კიდეც, რომ ვაჭარბებ და იმაზე მეტს ვწერ პირადზე ვიდრე ეს ნორმალურია მაგრამ რაც არის არის, მე ეს მიხარია!! 🙂 Continue reading

Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , , , , , , , , , , , , | 3 Comments

ჩემნაირებისთვის

ზოგადად ხომ ასეა, რასაც ყველაზე ძალიან ვუფრთხილდებით სწორედ იმას ვკარგავთ ხოლმე, ხოდა უკეთესად გაუფრთხილდით!! უკეთესად, რადგან დღეს ჩემთვის ყველაზე ძვირფასი ნივთი დავკარგე, კაცმა რომ თქვას დიდი არაფერი იყო იმ ამბებთან შედარებით რასაც და ვისაც უკავშირდებოდა, თუმცა მაინც ძალიან “გამიტყდა” (ეს ისე, მაგალითისთვის, ცხელ–ცხელი ნიუსებიდან) ხო და თქვენც ზოგადად, ყველას და ყველაფერს ისე გაუფრთხილდით, ისე, რომ არასოდეს დაკარგოთ!! 😉

ამისათვის: 1. არასოდეს მოადუნო ყურადღება; 2. არასოდეს მიიღო და გაატარო არასასიამოვნო ინფორმაცია მხოლოდ იმიტომ რომ კამათი აირიდო თავიდან; 3. ესაუბრეთ რაც შეიძლება მეტი მომავალზე, საერთო მომავალზე; 4. არ უთხრა ისეთი რამ რაც გულს ატკენს (მე მაინც იმ პრინციპზე ვარ რომ რაიმეს დამალვა ტყუილს სულაც არ ნიშნავს); 5. არასოდეს უთხრა პირდაპირ, დაუფიქრებლად და გადაჭრით, რომ Continue reading

Categories: ზოგადი თემები | ტეგები: , , , , , , , , , , , | დატოვე კომენტარი

ბლოგერი ვარ – აუცილებლად უნდა დავწერო “რაღაც”

მართალია პოსტებს ხშირად ვეღარ ვწერ თუმცა ბლოგი მაინც არ დამვიწყებია.

ამ ბოლო დროს new post-ში აკრეფილ თითოეულ სიტყვას და წინადადებას ისეთი აწონ-დაწონვით და დიდი გაანალიზებით ვწერ თითქოს პირველი პოსტი იყოს. საბოლოო ჯამში კი მივდივარ იმ დასკვნამდე, რომ ახალს არაფერს ვამბობ და დრაფტებში უაზროდ დასადებადაც კი არ ღირს. ასე გადის დრო და ბლოგზეც ახალი არაფერი იწერება.

Kakhi's World - how-to-blogმაგრამ ინტენსიურად ვათვალიერებ რამოდენიმე ბლოგს და ფეისბუქზე ბლოგერების სხვადასხვა ფეიჯებს სადაც სიმართლე გითხრათ საინტერესოს ისევ ვერაფერს ვაწყდები. ისევ სკოლის გაკვეთილებზე მომხდარი რაღაც სისულელეები, ისევ არდადაგებს მონატრებული მოსწავლეები, ისევ საუკეთესო მეგობრების გატკეპნილი სიტყვებით სიყვარულის ახსნები და ა.შ. Continue reading

Categories: ზოგადი თემები | ტეგები: , , , , , , , , , , , | 15 Comments

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: