Posts Tagged With: წარსული

შეყვარებული იდიოტი

ზის და ფიქრობს, ფიქრისგან სისხლი ტვინში უგუბდება და ადექვატურობას კარგავს, აზროვნების უნარს კარგავს. პარალიზებული ზის და მთელი ეს დრო ფიქრობს მაგრამ ერთი ფიქრის დასრულებას ვერ ასწრებს რომ მეორე ფიქრი ჩაუქროლებს, მერე მესამეც აყვება და საბოლოოდ არეული, დაბნეული და გაოგნებული, იმედგაცრუებული და დამარცხებული მუშტს ისეთი სიმწრით კრავს, თითქოს მართლა შეეძლოს არარეალური მაგრამ მყარი კედლის განგრევა, ჩამოშლა, გაქრობა და დავიწყება. ეს უკანასკნელი აქამდეც იცოდა რომ შეუძლებელი იყო მაგრამ თურმე შეუძლებელია არაფერია, ეს სხვა გამოცდილებამ დაუდასტურა, მხოლოდ დროა საჭირო, დრო და შორი მანძილი, თუმცა ამ შემთხვევაში გაბრაზება და ტკივილი იმაზე ძლიერია, რომ არაამქვეყნიური ხმით, ყველაზე უკანასკნელი სიტყვების ბოლო ხმაზე ღრიალიც კი არ ერიდება.

იმ წუთებში ყველაფერზე ერთად ფიქრობს, გარდა იმისა, თუ რას იფიქრებენ სხვები, ზის სამარისებულ სიჩუმეში და სიმწრის ღიმილი აქვს ტუჩებზე შემხმარი. როცა ეგონა, რომ ყველაფერი კარგად იყო, ცოტაც, სულ ცოტა დროც და ყველაფერი იდეალურად აეწყობოდა (და თუმცა გულის სიღრმეში მაინც არ ჯეროდა ბოლომდე ამის) ზუსტად მაშინ თვალწინ თმამად აუფრიალეს სადომაზოხისტური რეალობა, სადაც თვითონ გაყო თავი, იცოდა ეს მაზოხიზმი რასაც ნიშნავდა მაგრამ მაინც გარისკა. Continue reading

Advertisements
Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , , , , | დატოვე კომენტარი

კიდევ ერთხელ, უკანასკნელად და სამუდამოდ!!..

დიდი ხანია ამ პოსტის დაწერა მინდა მაგრამ ვერ გადამიწყვეტია დავწერო თუ არა, დავწერო თუ არა.. ზოგჯერ მავიწყდება კიდეც ბლოგერი რომ ვარ, საერთოდ, საკუთარ თავს, როგორც ბლოგერად ვერასოდეს აღვიქვამდი, ამ ბოლო დროს ხომ მითუმეტეს.. ბლოგერი რა, უბრალოდ ზოგადი თემებიდან, დროთა განმავლობაში საკუთარ პირადზე წერა დავიწყე, ბევრი რამე მაქვს დაწერილი, უამრავი პირადი ისტორია მაქვს მოყოლილი, ზოგჯერ უპრინციპოდ გულახდილი და პრინციპულად პირდაპირი ვიყავი პოსტებში, რამდენიმე საიდუმლოც კი მექნება ალბათ სადმე გაპარული, დაკვირვებული თვალი შეამჩნევდა თავის დროზე მაგრამ არასოდეს, არასოდეს მიფიქრია ამდენი დამეწერა თუ არა პოსტი.. ჯერ ერთი, ალბათ იმიტომ რომ ყოველთვის მაშინ ვწერდი, როცა ნამდვილად “მეწერინებოდა” და მეორეც, ალბათ მარტივი იყო ადრე წერა საკუთარ ცხოვრებაზე, როცა არაფერი ხდებოდა მნიშვნელოვანი..

კაცმა რომ თქვას არც ახლა ხდება რაიმე გრანდიოზული მაგრამ “გაზრდის საფეხურებიდან” დაწყებული და მას მერე აწრიალებული საკუთარი tumblr_m3lx02M1C91qe4vldo1_500თავი იმდენჯერ დავიჭირე სულ სხვა პიროვნებად გადაქცეული, რომ გამკვირვებია და გამიფიქრია: -ჰმ, ამას ხომ ადრე არ ვიტყოდი, არ გავაკეთებდი, არც კი მომაფიქრდებოდა.. და “ზრდის” ამ პროცესებით კმაყოფილი, ზოგჯერ იმედგაცრუებულიც, ინსტიქტურად ისევ ნოსტალგიებში ვვარდები ხოლმე.. შემდეგ კი, რაღა თქმა უნდა, ეჯახება ძველი და ახალი, ნაცნობი და უცნობი, სასიამოვნო და არასასიამოვნო, მოულოდნელი და მოსალოდნელი, საყვარელი და არც ისე კარგი ადამიანები ერთმანეთს – თავისი უცნაური, გაუცნობიერებელი საზომი შკალის ერთეულით და ვრწმუნდები, რომ ყველაფერი ამ ქვეყნად მართლაც ფარდობითია.. დრო კი, ჰოი საოცრებავ, მართლაც წარმავალი, მოკლედ სიტყვების (და ჩემი ალბათ ბევრისთვის გაუგებარი წინადადებების) ზედმეტი რახარუხით რომ არ გავაგრძელო, მე გადავწყვიტე დამეწერა!!..

კიდევ ერთხელ, უკანსკნელად და სამუდამოდ!!.. Continue reading

Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , , , , , , | 3 Comments

ვაცილებთ 2015-ს

წელს ბლოგზე არც ისე აქტიური ვიყავი, როგორც მაგალითად შარშან და ეს ძალიან ბევრი და სხვადასხვა მიზეზით აიხსნება, ამაზე საუბარს არ აქვს აზრი, საბოლოოდ მაინც იქეთ მივდივარ, რომ მხოლოდ მაშინ მახსენდება ბლოგის არსებობა, როცა მარტო ვარ, ან რამე მაწუხებს. ვიქნები ბანალური და ტრადიციას არც ამ წელს დავარღვევ, ბოლოსდაბოლოს ხომ ძალიან მიყვარს ახალი წელი, ხოდა, ამ 2015 წელსაც მშვიდად, წყნარად, აუღელვებლად გავაცილებ, თავისი კარგი და ცუდი ამბებით.

სიმართლე რომ ვთქვა, წელს კარგიც და ცუდიც ერთმანეთს წონიდა, თანაბრად იყო სიხარულიც და იმედგაცრუებაც. საბოლოოდ კი ეს წელი უფრო მომავალი წლის დაგეგმვას გავდა, ვიდრე რეალურად შარშანდელი გეგმების განხორციელებას. წლიდან წლამდე ისე საგრძნობლად იცვლება ყველაფერი, თან ისე მოულოდნელად, რომ თუ არ დავიჩემე მაინცდამაინც რამე, ისე სწრაფად კარგავს აზრს გეგმები, ისე უცებ ხდება ყველაზე მნიშვნელოვანი სულ უმნიშვნელოდ, რომ ისევ “რა მნიშვნელობა აქვს-მდე” მივდივარ ხოლმე 🙂 Continue reading

Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , , , , , , , | 3 Comments

მგზავრის წერილების მაგვარი

დილიდან აკვიატებულ სიმღერასთან ერთად ერთი, ძალინ, ძალიან ძველი ნაცნობის სიტყვები გამახსენდა – “ბავშვობიდან სულ მინდოდა, რომ ბედნიერი ვყოფილიყავი”-ო, მაშინ ამისთვის არ მიმიქცევია დიდად ყურადღება და ეხლაც ვერ ვხვდები ბოლომდე, აღარ მახსოვს ზუსტად რას გულისხმობდა მაგრამ რატომღაც დამამახსოვრდა და აკვიატებულ მუსიკასთან ერთად ტრიალებდა და ტრიალებდა, მეც სიცხიანი ვიწექი მთელი დღე და ვფიქრობდი, რაზე აღარ 🙂 ხან მასზე, ხან ბავშვობაზე, ხან ზოგადად ბედნიერებაზე და საბოლოოდ იმ გადაწყვეტილებამდე მივედი, რომ რაღაც უნდა შევცვალო და ახალი წლიდან ახალი ცხოვრება დავიწყო..

… და საერთოდ, მიყვარდა მასთან საუბარი, მხოლოდ იმიტომ არა, რომ ზე განათლებული, ინტელექტუალი და კარგი მოსაუბრე იყო, მხოლოდ იმიტომ კი არა, რომ კარგ რჩევებს მაძლევდა და ხშირად მხოლოდ მისი აზრი გამითვალისწინებია, არც მხოლოდ იმიტომ, რომ ყოველთვის ყველაფერი იცოდა და ყველაზე საჭირო მომენტში გვერდში მედგა ხოლმე, მე მიყვარდა მასთან საუბარი, იმიტომ, რომ ყველაზე კარგად ესმოდა ჩემი, ისევე, როგორც მე მესმოდა მისი, როცა მეუბნებოდა, “ნდობა არ არის გრძნობა, ეს დამოკიდებულებაა მაგრამ განსაზღვრავს ყველა სხვა გრძნობას”-ო 🙂 მე კი, როგორც წესი, ამ დროს აღტაცებით ვუყურებდი და ვცდილობდი თითოეულ Kakhi's World - nigabi - ნიღაბიწინადადებაში დამეჭირა ის იდეა, რატომაც მეუბნებოდა. უმეტესობაში ვეთანხმებოდი, გარდა ერთისა, ადამიანი არასოდეს იცვლება!! ახლა ეს ადამიანი აღარც საქართველოშია და აღარც იმდენი დრო გვაქვს, რომ მსგავს თემებზე ვისაუბროთ..

..ადამიანს არასოდეს შეუძლია შეცვლა, ის ყოველთვის ისეთი რჩება და იქნება როგორიც იყო და არის. შეიძლება ტრანსფორმირდეს გარკვეული დროით, გარკვეულ წრეში, საჭიროებისამებრ მაგრამ ის მაინც ის დარჩება რაც იყო, როგორიც გაჩნდა, და ადრე თუ გვიან აუცილებლად დაუბრუნდება თავის შინაგან ზნე-ჩვევებს. მოკლედ, ბევრი რომ არ გავაგრძელო, ადამიანი არასოდეს, არასოდეს შეიცვლება!! 🙂 Continue reading

Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , , , , , , | %(count)s კომენტარი

პირველი და უკანასკნელი ნაბიჯი

ეს ის მომენტია, როცა საუკუნის უნახავ, დაობებულ ბლოგზე მხოლოდ “ჰელოუ მაი ვორლდით” ვერ დავიწყებ პოსტის წერას და პირდაპირ უნდა ვთქვა – ძალიან მომენატრა აქაურობა!! ეს ის მომენტია, როცა (ცოტა ფანტაზია რომ მოვიშველიოთ) მოხუცი ადამიანი გადახსნის თავის დამტვერილ, დაძველებულ, დამტვრეულ სკივრს და ამზეურებს მის ყველაზე ძვირფასს – პირადს!! ამზეურებს და თან იხსენებს. თითოეული სკივრში ჩატეული პატარა სამახსოვროსაც რომ აქვს საკუთარი დიდი ისტორია და +ემოცია. მართალია არც არარსებული სკივრი არ გამიხსნია და (სიმბოლურად მაინც) არც ძველი პოსტები არ გადამიკითხია მაგრამ ის ერთადერთი მიზეზი, რამაც მაიძულა დიდი ხნის შემდეგ ისევ დამეწერა პოსტი – ეს ემოციები და მოგონებებია. Continue reading

Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , , , , , , , | დატოვე კომენტარი

ნულოვანი ტოლერანტობა!!

ნებით თუ უნებლიედ ამ თემაზე ფიქრი მომიწია და ერთი საინტერესო დამოკიდებულება ჩამომიყალიბდა:

ტოლერანტობა უპირატესად რა თქმა უნდა ადამიანის აქტიური პოზიციაა, პარტნიორობა, თანაგრძობა, სხვებზე ზრუნვა და აქედან გამომდინარე პოზიტიური სამყაროს მხედველობაა. ეს ზნეობრივი და სოციალური აქტივობაა საკუთარი, ასევე სხვათა ღირსების დანახვა და პატივისცემა, ყველასთან ურთიერთობის სურვილი, სამყაროს მრავალფეროვნებისა და ურთიერთდამოკიდებულების გაცნობიერება.

ტოლერანტობა საზოგადოებას ზოგჯერ დათმობაზე წასვლასაც ასწავლის და აზრთა სხვადასხვაობაში ინდეფერენტულობას ბადებს რაც არა აღშფოთებას, არამედ უარყოფითი აზრის შემთხვევაში მის იგნორირებას ნიშნავს. ყველა დემოკრატიულ ქვეყანაში, სადაც აზრთა თავისუფლებაა აუცილებლად არსებობს ტოლერანტობაც, ანუ ადამიანთა ერთმანეთის გამტანიანობა, თანადგომა და სხვისი აზრის ადეკვატურად მიღება-გააზრება. Continue reading

Categories: ზოგადი თემები | ტეგები: , , , , , , , , , , , | 5 Comments

მოგონებები და ბედნიერება

ზოგჯერ სარკეში საკუთარი თავის დანახვისას თვალები მიშტერდება და მშურს, მშურს და თან ვფიქრობ როგორ ვარ ასეთი გამოუსწორებელი ოპტიმისტი, მშურს ჩემი ნებისყოფის და ბედნიერების, ვიბოღმები ჩემს წინ გადადგმულ ნაბიჯებზე 🙂

Favim.com-24102ალბათ იმიტომ რომ ადრე ასეთი არ ვიყავი, ადრე სანამ ვინმე არ მკრავდა ხელს, არ მიბიძგებდა რაიმე საქმისკენ და არ მეტყოდა ან მირჩევდა რა იყო უკეთესი თვითონ ვერ ვხვდებოდი და ვერ ვიღებდი გადაწყვეტილებებს. მიკვირს და მიხარია ჩემი პროგრესი.

ძველს და ახალს აღარ ვადარებ ერთმანეთთან, წარსულს და მომავალს სხვადასხვა ფაილებში ვაწყობ და თავიანთ სახელებს ვარქმევ!! ერთს ბედნიერებას, მეორეს მოგონებას. Continue reading

Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , , , | 5 Comments

It’s my life!!

თითქოს შეუძლებელს არაფერს ვითხოვ ამ ცხოვრებისაგან მაგრამ მაინც როგორი რთულია ყველაფერი ისე იყოს როგორც მე მინდა, მაინც ძალიან ძნელია იმ პრორპორციების დაცვა რომელსაც ოცნება და რეალობა ქვია, ხან ერთ უკიდურესობაში ვარდები ხან მეორეში. არ შემიძლია ვიყო ეგოისტიც, დამთმობიც და ყველაფერი ადამიანური იმ ფონზე რასაც ცხოვრება მიქმნის.

უბრალოდ ამ ეტაპზე გამიჩნდა ერთი მიამიტური კითხვა რომელიც ალბათ უმრავლესობასაც თრგუნავს – რატომ არ შეიძლება ყველაფერი ისე იყოს როგორც მე მინდა, რატომ არ შეიძლება უბრალოდ ვიყო ბედნიერი?? 

დავიღალე ამ მგრძნობიარე პოსტების წერითაც, მკითხველსაც (ვინც სისტემატიურად შემოდის და კითხულობს) ალბათ გაურკვევლობაში ვტოვებ, ხან ვწერ რომ ცამდე ბედნიერი ვარ, რომ სიგიჟდემდე მიყვარს ხან კი ვსვამ კითხვებს თუ რატომ ვარ უბედური. არა ეს პოსტი სიყვარულისაგან ოდნავ შორს იწერება, სულ სხვა შინაარსით და თუ ვიტყვი რომ ცხოვრებაში ისე არ ხდება ყველაფერი როგორც მე მინდა. ეს არ ეხება იმ პირადს რომელიც “ერთადერთი” ნათელი წერტილია ჩემს ცხოვრებაში. Continue reading

Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , , , , , | 11 Comments

პატარა წერილის მაგვარი

წერილების წერა არ მიყვარს, ალბათ იმიტომ რომ არ მეხერხება. მგონი არც ახლა ვწერ რაიმე შექსპირისეული ფრაზებით თუ მხატვრული გაფორმებებით რადგან წერილებს რომლებიც თეთრ კონვერტებში ფუთავენ და დიიდ გრძნობებს ატანენ ყოველთვის სასიყვარულო შინაარსის მატარებელი მგონია მაგრამ ამჯერად წერილი უკვე უბრალოდ სასიამოვნო სამახსოვროდ ვწერ. როგორც თითქმის ყოველთვის მინდა თუ არა ადრესატმა ნახოს პოსტი – არ ვიცი.

სიყვარულის რა მოგახსენო და მართლა კარგი მეგობარი იყავი, სიყვარულს თუ დავარქმევთ მხოლოდ და მხოლოდ ერთმანეთის ურთიერთგაგებას და სხვა არაფერს მაშინ იდეალური წყვილი ვყოფილვართ მაგრამ ეს ასე არ იყო. ჩვენ არ გვყვარებია ერთმანეთი და ეს ბოლოსდაბოლოს ვაღიარეთ.

ალბათ გაგიხარდება თუ გეტყვი რომ დღეს ყველაზე ბედნიერი ადამიანი ვარ მსოფლიოში და არ გეწყინება ის რომ შენ ვერ მაგრამ სამაგიეროდ სხვამ, მან, მან მაგრძნობინა და შემაყვარა სიყვარული. იცი, მე საერთოდ თუ ადამიანი შემიყვარდა ის არასოდეს აღარ შემძულდება, რაც არ უნდა გაგიკვირდეს მადლობელიც კი ვარ რომ ეს ასე მოხდა, მადლობელი ვარ იმის რომ მომეცი შანსი თავიდან დამეწყო ყველაფერი, არა შენ არ მაკავებდი, ახლა რომ ვფიქრობ მგონი პირიქით იყო კიდეც მაგრამ მაშინ ვერ ვხვდებოდი. Continue reading

Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , , , , | 2 Comments

წითელ ტუჩება აჩრდილი წარსულიდან

ნათელი, ხმაურიანი და თბილი განთიადები რომ მიყვარს ამას დიდი ხანია მივხვდი თუმცა წარმოიდგინეთ სიტუაცია.

ვიღვიძებ, უფრო სწორედ სიზმრიდან ვერკვევი მაგრამ ნახევრად ისევ მძინავს, მობილურით საყვარელი ადამიანის თბილი ხმა მაფხიზლებს, ცოტა ხნის საუბრის შემდეგ ვხვდები რომ თვალები ჯერ ისევ არ გამიხელია და პირველი რასაც (ალბათ როგორც ყოველთვის) ვაკეთებ ფანჯრისკენ ფრთხილად ვაპარებ თვალებს, ამინდზე არ მიდარდია, არც მიფიქრია, უფრო სწორედ მნიშვნელობა არ ქონდა დღის ამინდის პროგნოზს. წვიმდა, ოღონდ ძალიან პატარა და ძალა გამოლეული წვეთებით, ფანჯრის მინებზე ეცემოდნენ და ძალიან პატარა და მკრთალ სისველეს ტოვებდნენ. ქარი ჩამდგარიყო და შედარებით მყუდრო და მშვიდი დღე მომეჩვენა. ყურებში მისი ოდნავ სევდიანი ხმა მესმის, ისეთი საყვარელია მმ ^^ თვალებში წვიმის წვეთები მეხლართება რომლებიც მინებზე სვეტებად ჩამოედინება, გვერდითა ოთახიდან კი ცენტრის ღრიალი ისმის, ამჯერადაც ძველი დისკი ტრიალებს თუმცა საშინლად უხდება გარემოს  ერთ დროს ამოჩემებული სიმღერა, ძალიან სევდიანი, მშვიდი და ნოსტალგიური ნოტები.

როცა საუბარს მოვრჩი და მისი ხმაც აღარ მესმოდა ისეთი სიჩუმე ჩამოწვა მომეჩვენა რომ სახლში მარტო ვიყავი თუმცა წესით კიდევ რამოდენიმე ადამიანი უნდა ყოფილიყო სხვა ოთახებში (აბა ცენტრს ვინ უსმენდა, ბოლოსდაბოლოს გამაფრთხილებდნენ რომ მიდიოდნენ). როგორც აღმოჩნდა მარტო ვიყავი, არსად გასვლას არ ვაპირებდი და არც არავის ველოდებოდი. მეზარებოდა ოთახებში ბოდიალიც და ისევ ჩემს ოთახს მივაშურე სადაც აივნის კარები თითქმის სულ მინისაა და უხდებოდა ზედ თითქოს ოდნავ მიპკურებული წვიმის წვეთები. მივადექი დიდის ამბით, ღრმა ნაპაზით სასიამოვნოდ გავაბოლე უკანასკნელი ღერი სიგარეტი და ცხელი ყავა ფრთხილად მიმქონდა ტუჩთან რომ რკინის კარებზე (რაც ძალიან ძალიან არ მიყვარს) რომელიღაცა მეტალის ჭახუნის ხმა შემოვარდა განგაშით ოთახში, თან გაუჩერებლად და ტვინის წამღებლად მიკაკუნებდა ტვინში, ჯერ ნორმალურად ვერ მოვასწარი გამოფხიზლება და აჰა, „ვინ არის, რა უნდა, ვერ გამაფრთხილა??“ რომ მოეწერა მესიჯი ან დაერეკა ალბათ აუცილებლად რაიმე მიზეზსს მოვთხრიდი ვინც არ უნდა ყოფილიყო რომ ისევ მარტო დავრჩენილიყავი. კარებს ვუახლოვდები და ხმა უფრო და უფრო ძლიერდება, თან არ ჩერდება. Continue reading

Categories: My Life | ტეგები: , , , , , , , , , , , , , , | 16 Comments

ევოლუცია ანუ საიდან – სადამდე (??)

რატომ არის ადამიანი ყველაზე ეგოისტი ზუსტად მაშინ როცა ხვდება რომ ყველაფერი აქვს სრული ბედნიერებისთვის და იმის მაგივრად რომ დატკბეს იმ საზეიმო ფერადი ფეერვერკის ყურებით რომელიც მის ცხოვრებაში ფეთქავს – დგას და ფიქრობს რომ ეს ფეერვერკი მხოლოდ მისია, რომ მხოლოდ მას აქვს უფლება უყუროს და დატკბეს (ამასობაში კი (ხშირ შემთხვევაში) ფეერვერკი ქვრება). რატომ ვართ ადამიანები იმდენად ეჭვიანები ან სულაც უკვე ამ მანიით დაავადებულები რომ ყველაზე ძლიერი ნარციზმიც უკან იხევს და უკიდურესობამდე მივყავართ.

რატომ არსებობს სიტყვები “ვერ ვხვდები” როცა ადამიანები ყველაფერს მარტივად აღვიქვამთ და თუ არა მსოფლმეხველურ თემებს – კონკრეტულ, პრიმიტიულ საკითხს მაინც ჩვენივე თეორიებით, მიზეზებით და გადაწყვეტილებებით ვნსაზღვრავთ. ყოველთვის მაინტერესებდა ჩემი ფსიქოლოგთან დიალოგი რაზე წარიმართებოდა, საუბრისას რომელი თემა იქნებოდა აქტუალური და რა დასკვნამდე მივიდოდი მე და არა ის. არ ვიცი და სიმართლე რომ ვთქვათ არც მაინტერესებს მათი მოსაზრებები ჩემი ცხოვრების წესზე თუ მომავალზე, რჩევები და ა.შ მაგრამ როგორც პროფესიას ვაფასებ და ყოველთვის მაინტერესებდა.

ინტუიციას არ ვუჩივი მაგრამ ადამიანებში ხშირად შევმცდარვარ, ყოველთვის ვთვლიდი და დღემდე მივიჩმნევ რომ ადამიანი დიდი ევოლუციაა მაგრამ საკითხი მაინც ორად იყოფა რომელიც კიდევ უფრო, მარტივად რომ ვთქვათ, მარტივ მამრავლებად იშველება. საიდან (ადამი და ევა თუ ზეზვა და მზია) – სადამდე (უკვე ყველაზე ნაცნობი “ხელოვანები” თუ კიდევ უფრო უცნობი და მომავლის სახალხო გმირები), საიდან აქვს ადამიანს დასაბამი და სადამდე გაგრძელდება ეს ზუსტი პასუხი ვინმეს შეუძლია რომ გამცეს??

ეს თითქმის იგივეა ამოცანა რომ გვეკითხებოდეს რომელი იყო პირველი ქათამი თუ კვერცხიო Continue reading

Categories: ზოგადი თემები, My Life | ტეგები: , , , , , , , , , , , , , , | %(count)s კომენტარი

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: